Gdy polegnę na zielonym pagórku Gdy ma krew już wsiąknie w ziemię Gdy włosy rozwieje wiatr

Weź moje zwłoki ze sobą ułóż stos z wonnego drzewa niech pachnący dym obejmie mnie całą

Zmieszaj moje prochy z betonem odlej mały obelisk wbij w miękką ziemię

odłup kawałek nagrobka miej go zawsze przy sobie duszę zamkniętą w kamieniu

probly no one will undersand it but i want to share my poetry anyway

    • LudmiłaOP
      2·
      28 days ago

      translation (google translate) When I fall on the green hill, when my blood has already soaked into the earth, when the wind blows my hair.

      Take my corpse with you, build a pyre of fragrant wood, let the fragrant smoke envelop me.

      Mix my ashes with concrete, cast a small obelisk, and drive it into the soft earth.

      Chip off a piece of the tombstone, and keep it with you always, my soul encased in stone.

      • Ya'll_Are_Bots (Tay)
        2·
        28 days ago

        That’s beautiful, Ultimately the one most human desire is to never be alone, never be forgotten, even in our deaths. It’s why we honor and remember the dead.

        Thank you for translating, I was worried if I did that I might seem like I was insulting the source material, it’s hairy.

        Thank you.